Het kwade heet nu goed — een drieduizend jaar oude diagnose

De regel

"Wee hun die het kwade goed noemen en het goede kwaad, die duisternis voorstellen als licht en licht als duisternis, die bitter voorstellen als zoet en zoet als bitter" — Jesaja 5:20. Één zin, geschreven omstreeks 700 voor Christus, op een willekeurige koelkast te plakken. Een diagnose, geen veroordeling. De profeet beschrijft wat er gebeurt als een samenleving haar morele kompas kwijt is.

De vraag is niet of de regel klopt. De vraag is hoe het kan dat zij nu zo letterlijk klopt — een patroon dat de uitgebreide Bijbelse analyse op gendersekte.nl uitwerkt met Genesis, Romeinen 1, Mattheüs 18 en Ezechiël 33 erbij.

Vijf voorbeelden, één patroon

• Een mastectomie op een vijftienjarige heet zorg. Een gesprek met datzelfde meisje over of zij beter even kan wachten heet conversie. Het scalpel is bescherming, het woord is misdrijf.

• Een ouder die om tijd vraagt is transfoob. Een ouder die direct ja zegt op iedere bevestigingsvraag heeft een veilig kind. Geduld wordt geweld, instemming wordt liefde.

• "Vrouw" wordt door beleid hertaald tot "mens met een baarmoeder" — en de term "vrouw" zelf raakt verdacht. Wie haar verdedigt heet "uitsluitend". Wie haar uitwist heet "inclusief".

• De biologiedocent die uitlegt wat een eicel is, wordt door een belangenorganisatie via een lesmap berispt. De "feiten" zijn ineens onderhandelbaar, de ideologie staat vast.

• De Wet conversiehandelingen straft het bevragend gesprek en laat de definitieve operatie ongemoeid. De pen wordt gevreesd, het mes wordt vergoed.

Vijf voorbeelden, één patroon: dat wat schaadt heet zorg, dat wat zorg is heet schade.

Een oude bril past nog

Het ongemakkelijke aan Jesaja 5:20 is dat de regel geen wetenschappelijke pretentie heeft. Geen p-waarde, geen meta-analyse, geen cohort. Alleen een morele scherpzinnigheid die het mechanisme herkent op het moment dat het zich aandient. Wie zich vandaag pas via Cass, SBU en COHERE realiseert wat er aan de hand is, komt erg laat. De oude profeet had de hele kwestie in één zin.

Soms is een oudere bril nu eenmaal scherper. Niet omdat hij heilig is, maar omdat hij niet wordt verbouwd door de mode van de dag.