De Cass Review in een zin

Kinderarts Hilary Cass concludeerde in april 2024 na een vierjarig onafhankelijk onderzoek dat het bewijs voor puberteitsremmers en cross-sex hormonen bij minderjarigen 'remarkably weak' is. Haar aanbeveling: behandelingen alleen nog binnen onderzoeksprotocollen, met verplichte multidisciplinaire beoordeling. De systematische reviews die zij daarvoor liet uitvoeren door de University of York zijn publiek beschikbaar en reproduceerbaar.

WPATH beschuldigt in plaats van te weerleggen

WPATH reageerde snel met een verklaring die Cass beschuldigde van ideologische vooringenomenheid en tegenspraak met 'internationale consensus'. Cruciaal is wat ontbreekt: WPATH betwistte de methodologie van de York-reviews niet, haalde geen tegenbewijs aan en ging ook niet gedeeltelijk akkoord. Dat zijn de drie klassieke wetenschappelijke responses op een systematische review. WPATH koos voor geen van drieën.

NHS negeert WPATH's afwijzing

De NHS paste haar beleid aan na de Cass Review — ondanks WPATH's protest. Puberteitsremmers worden buiten onderzoek niet meer routinematig voorgeschreven. Cross-sex hormonen vereisen holistische beoordeling. Britse kinderartsen omarmd Cass grotendeels. WPATH's verklaring had geen enkel effect op Brits beleid, omdat zij inhoudelijk leeg was.

Gevolgen voor Nederland

Voor beleidsmakers die moeten kiezen tussen Cass en WPATH als referentie, is de afwezigheid van inhoudelijke weerlegging veelzeggend. Cass presenteert reproduceerbare data en methodologie. WPATH presenteert autoriteit en beschuldigingen. De conclusie die steeds meer landen trekken — waaronder Finland, Zweden, Noorwegen en nu Engeland — is dat Cass wetenschappelijk zwaarder weegt. Nederland, dat de WPATH SOC8 via zijn conversiewet juridisch heeft verankerd, loopt in dit opzicht achter op zijn Europese buren.