Wat World Triathlon in 2023 veranderde
World Triathlon verlengde de vereiste hormoonperiode naar 24 maanden en verlaagde de testosterongrens naar 2,5 nanomol per liter — de laagste waarde die medisch verdedigbaar haalbaar wordt geacht. Daarmee ging de bond verder dan vrijwel elke andere internationale organisatie die nog met hormoondrempels werkte. Tegelijk introduceerde World Triathlon een open categorie voor iedereen, als alternatief naast de beschermde vrouwencategorie.
De wetenschap achter de keuze
Wiik en collega's (2020) toonden aan dat na twaalf maanden hormoontherapie het spiervolume van transvrouwen slechts enkele procenten was afgenomen en de kracht grotendeels behouden bleef. Roberts, Smalley en Ahrendt (2021) vonden dat push-up- en sit-up-voordelen na twee jaar grotendeels verdwenen, maar dat op de hardlooptest van anderhalve mijl ook na twee jaar een voorsprong van ruwweg twaalf procent bleef bestaan. Het idee dat uithoudingssport minder gevoelig is voor sekseverschillen klopt evenmin: op olympische triathlonafstanden bedraagt het prestatieverschil tien tot twaalf procent.
Het model en zijn limieten
Lage hormoonwaarden zeggen weinig over het lichaam dat in de puberteit is opgebouwd. Skelet, lichaamslengte, hart- en longvolume worden door testosteronsuppressie nauwelijks geraakt. World Triathlon heeft de hormooneis zo streng gemaakt als medisch verdedigbaar is — en komt daarmee nog altijd niet uit bij een sluitende oplossing. Dat de bond tegelijk een open categorie bouwde, is een eerlijker positie dan het lijkt: het erkent impliciet dat de drempel op termijn niet houdbaar is.
Hoe het triathlonbeleid zich verhoudt tot de rest
World Triathlon staat tussen twee groepen bonden: degenen die uitsluiting op basis van mannelijke puberteit hanteren (World Rugby, World Aquatics, World Athletics, UCI, ICC) en degenen zonder expliciete regelgeving. De triatlon houdt vast aan het idee dat een meetbare drempel volstaat — terwijl het eigen wetenschappelijk bewijs aantoont dat dit niet zo is. De waarde van het triathlonmodel zit niet in de precieze getallen, maar in wat het zichtbaar maakt: dat hormoongrenzen een schijnzekerheid bieden die de werkelijkheid niet dekt.