Wat Hertzberger eigenlijk vroeg

De motie vroeg om vergelijkend uitkomstonderzoek naar de fysieke, psychologische en sociale effecten van het Dutch Protocol in vergelijking met de restrictievere internationale aanpakken — niet of procedures voldoen aan bestaande richtlijnen. Kniesmeijer beantwoordt de tweede vraag, niet de eerste. Dat is een klassieke afleidingsmanoeuvre: de vraag die beantwoord kan worden, wordt beantwoord; de vraag die niet beantwoord kan worden, wordt weggeschreven.

Procedurele zorgvuldigheid is niet hetzelfde als bewezen effectiviteit

Het Gezondheidsraad-rapport toont aan dat de genderzorg in Nederland zorgvuldig is georganiseerd. Het toont niet aan dat deze aanpak op langere termijn betere uitkomsten geeft dan psychologische begeleiding zonder medische interventie. Internationale systematische reviews spreken van 'lage tot zeer lage bewijskwaliteit' voor de geclaimde voordelen. Dat is geen boemanargument van critici — het is de conclusie van de meest gezaghebbende onafhankelijke evaluaties.

Circulaire redenering

De huidige rechtvaardiging is circulair: de behandelingen zijn legitiem omdat de professionele normen ze voorschrijven, en de normen schrijven ze voor omdat ze legitiem zijn. Een onafhankelijke toetsing van de vraag of de voordelen de risico's overtreffen voor minderjarigen — los van de bestaande richtlijnen — ontbreekt. Dat is precies wat Hertzberger vroeg en wat Kniesmeijer niet beantwoordt.

Ad hominem in plaats van argument

In plaats van de argumenten te weerleggen, trekt Kniesmeijer de motieven van Hertzberger in twijfel. Dit is de meest betrouwbare indicator dat het inhoudelijke debat niet gewonnen kan worden. De centrale medische vraag blijft staan: hoe moet de geneeskunde handelen als de bewijskwaliteit laag is, de ingrepen potentieel ingrijpend zijn en de patiënt een minderjarige is?