Tavistock (Engeland)

Clinici bij de Tavistock GIDS — waaronder Marcus Evans en Sonia Appleby — meldden intern dat stijgende caseloads samengingen met dalende kwaliteit: kortere doorlooptijden, verzwakte supervisie, onvoldoende screening op comorbiditeiten zoals autisme en trauma. De Gender Identity Development Service sloot in 2024 na de Cass Review, die deze zorgen bevestigde. Het waren geen buitenstaanders die alarm sloegen. Het waren de mensen die er werkten.

Zweden

Vanaf 2019 meldden medewerkers bij Zweedse kinderziekenhuizen vergelijkbare zorg. De documentaire Trans-tåget toonde hoe jongeren met zichtbare comorbiditeiten pubertijdsremmers kregen na minimale consultaties, ouders die twijfelden als pathologisch werden behandeld, en follow-up nauwelijks bestond. Zweden herzag zijn protocol in 2021 en stopte met pubertijdsremmers buiten klinisch onderzoek.

De Verenigde Staten

Jamie Reed legde onder ede een verklaring af over praktijken bij Washington University's genderkliniek. Eithan Haim deed hetzelfde over Texas Children's Hospital. Beiden beschreven afwezige informed consent over vruchtbaarheidsrisico's en onvoldoende follow-up. Het resultaat: Texas Children's Hospital opende gedwongen na een schikking een detransitie-kliniek.

Zes terugkerende patronen — en Nederland

In alle drie landen: affirmatie als standaard in plaats van diagnostische uitkomst, onvoldoende screening op comorbiditeiten, ouders die worden afgedaan als transfoob, minimale follow-up, ontmoediging van interne dissidentie, geen detransitieregistratie. In Nederland zijn geen vergelijkbare publieke klokkenluidersgevallen bekend. Dat kan betekenen dat het hier beter gaat. Het kan ook betekenen dat de cultuur van zwijgen dieper zit.