Het format

Kidsweek besteedde tijdens Transgender Awareness Week aandacht aan transgenderidentiteit via persoonsverhalen van kinderen. Het format is herkenbaar: een sympathieke protagonist, een positieve toon, geen wetenschappelijke context, geen tegengeluid, geen vermelding dat de meerderheid van kinderen met genderdysfore gevoelens deze na de puberteit niet meer ervaart. Identificatie met het verhaal is de bedoelde respons.

Het schooljaar als campagnekalender

Transgender Awareness Week, Paarse Vrijdag, Pride Month, Coming-out Day — het schooljaar is inmiddels gevuld met campagnemomenten die worden aangeleverd door lobbyorganisaties als het Transgender Netwerk Nederland. Die organisaties leveren kant-en-klaar lesmateriaal dat scholen overnemen vanwege de lage kosten en de veronderstelde goede bedoelingen. Maar het materiaal is geen neutraal lesmateriaal. Het is campagnemateriaal met een lesrooster.

De proselitiseringstest

Stel je voor dat een krant tijdens een 'Geloofsweek' kinderen portretteerde die vertellen over hun doop, zonder tegengeluid of wetenschappelijke context. Het zou meteen als proselitisme worden bestempeld. Maar wanneer Kidsweek hetzelfde doet voor genderidentiteit, heet het 'bewustwording'. Het verschil is niet journalistiek. Het is ideologisch.

Kwetsbare doelgroep

Achtjarigen zijn een ontwikkelingspsychologisch kwetsbare doelgroep voor sociale beïnvloeding. Ze identificeren zich sterk met verhalen, ze zijn gevoelig voor groepsnormen, en ze hebben nog geen analytisch kader om onderscheid te maken tussen nieuws en overtuiging. Dat maakt het presenteren van één uitkomst — zonder alternatieven, zonder ouders, zonder wetenschap — niet tot voorlichting. Het is werving.