Wat het rapport concludeert

De Gezondheidsraad stelt dat hormoonbehandelingen hun beoogde lichamelijke effecten bereiken en aanwijzingen bestaan voor positieve psychische effecten. Behandelingen volgen uitgebreide diagnostiek. Maar de raad erkent expliciet grote kennisgaten: langetermijngegevens over behandeluitkomsten ontbreken, en behandelspijt kan niet betrouwbaar worden vastgesteld. Studies over spijt en het stopzetten van behandeling hebben korte follow-up en hoge uitval.

Internationale context: Nederland als uitzondering

Na de Cass Review (2024) beperkten Engeland en Zweden puberteitsremmers tot onderzoekssettings; Finland deed dat al eerder. De Gezondheidsraad erkende deze internationale omslag, maar verwierp de Cass Review als niet van toepassing op de Nederlandse context. Volgens arts Armand Girbes wegen 'politieke en ideologische overtuigingen zwaarder dan wetenschappelijk bewijs'. NSC-Kamerlid Rosanne Hertzberger vroeg waarom Finland, Zweden en Engeland terugstappen terwijl Nederland doorgaat.

Het probleem van het veranderde patiëntenprofiel

De patiëntenpopulatie is drastisch veranderd: van een kleine groep jongens met vroeg-optredende genderdysforie naar een grotere, diverse groep bestaande uit overwegend biologische meisjes met hoge comorbiditeitspercentages — autisme, ADHD en psychiatrische problemen. Het rapport behandelt onvoldoende de vraag of bestaand onderzoek op deze nieuwe populatie van toepassing is.

Politieke reacties

De SGP reageerde verba verbaasd en afwijzend. De Nederlandse Patiëntenvereniging noemde het advies teleurstellend. Vijftig ouders van gendertwijfelende kinderen betwistten de geloofwaardigheid van het advies. Critici stellen dat het rapport institutionele zelfbevestiging biedt in plaats van wetenschappelijke openheid: onzekerheid als reden voor continuering, terwijl andere landen onzekerheid juist als reden voor voorzichtigheid zien.