Gendergekte / Onderwerpen / 54 procent gelukzaligheid? Wat de cijfers over de neovagina werkelijk zeggen

54 procent gelukzaligheid? Wat de cijfers over de neovagina werkelijk zeggen

Een percentage van 54 procent, opgevoerd alsof het een bewijs van succes is: daarover schreef Genderpropaganda.nl begin augustus 2026 naar aanleiding van berichtgeving over de vaginaplastiek bij transvrouwen. Een los percentage zegt weinig zolang niet duidelijk is wat er precies is gevraagd, aan wie, en wat er nog meer in het onderzoek staat. Wie het recente langetermijnonderzoek van Amsterdam UMC naar de neovagina erbij pakt, ziet dat het getal van 54 procent daar inderdaad in voorkomt — en dat het iets anders meet dan tevredenheid.

Waar het getal van 54 procent staat

In juni 2026 publiceerden Marleen Vallinga en collega's van Amsterdam UMC in The Journal of Sexual Medicine een vragenlijstonderzoek onder transvrouwen die minstens vijf jaar eerder een vaginaplastiek hadden ondergaan. Vijfendertig vrouwen bij wie de vagina uit een stuk dikke darm was gevormd, werden vergeleken met vijfendertig vrouwen die de gebruikelijke operatie met penishuid hadden gehad. De operatie lag doorgaans zo'n tien jaar achter hen. Op de vraag of het resultaat aan de verwachtingen voldeed, antwoordde 54,3 procent van de eerste groep en 57,1 procent van de tweede groep met veel of volledig. Ruim een kwart tot bijna een derde antwoordde neutraal. Het cijfer zegt dus dat iets meer dan de helft kreeg wat zij ervan verwachtte. Het is geen maat voor geluk, en ook geen tevredenheidscijfer.

Opvallend genoeg duikt hetzelfde getal ook op in een Frans onderzoek uit 2025 onder zesenvijftig transvrouwen na een vaginaplastiek met penishuid, eveneens verschenen in The Journal of Sexual Medicine. Daar staat 54 procent voor het tegenovergestelde van succes: het aandeel deelneemsters dat op een standaardvragenlijst voor seksueel functioneren onder de drempel voor mogelijke seksuele disfunctie scoorde. Pijn kreeg in dat onderzoek de laagste deelscore.

Wat er in hetzelfde onderzoek ook staat

De Amsterdamse studie bevat meer cijfers dan dat ene percentage. In beide groepen meldde 69 procent van de deelneemsters op het moment van het onderzoek genitale klachten, vooral over het uiterlijk, het plassen, pijn aan de geslachtsdelen en het niet naar wens kunnen gebruiken van de vagina. In elke groep wilde 37 procent nog een aanvullende operatie aan de geslachtsdelen. Het rapportcijfer voor de operatie kwam uit op een 7,1 en een 6,9, en 69 procent zou de ingreep zeker of waarschijnlijk aanraden. Op de schalen voor tevredenheid met de vagina, het dilateren en het seksueel welbevinden scoorden de deelneemsters gemiddeld 44 tot 57 op een schaal van 0 tot 100. De onderzoekers vatten dat zelf nuchter samen: de tevredenheid was in beide groepen matig.

Ook de complicaties staan erin. Na de darmtechniek kreeg ruim een derde te maken met vaginaal bloedverlies en met een ontsteking van het darmslijmvlies in de vagina; na de techniek met penishuid kwam een vernauwing van de plasbuis bij ruim een derde voor. Hoe ernstiger de complicaties, hoe lager de tevredenheid met de vagina.

De beperkingen die de onderzoekers zelf noemen

De auteurs zijn open over wat hun cijfers waard zijn. Het gaat om een onderzoek in één centrum, met een eenmalige meting achteraf. De respons bedroeg 48 en 60 procent, zodat vertekening door wie wel en niet meedoet mogelijk is. Zwaar gecompliceerde gevallen, zoals vrouwen bij wie de darmvagina weer is verwijderd of die na een eerdere operatie met penishuid alsnog een darmvagina kregen, mochten niet meedoen. Volgens de onderzoekers zijn de complicaties daardoor waarschijnlijk onderschat en is de tevredenheid waarschijnlijk overschat. Een van de gebruikte vragenlijsten is bovendien ontwikkeld voor vrouwen die geen transitie hebben doorgemaakt en is bij transvrouwen niet gevalideerd.

Wat de ingreep blijvend vraagt

Wie de voorlichting van Amsterdam UMC over de vaginaplastiek leest, ziet waarom een enkel percentage tekortschiet. De nieuwgevormde vagina moet worden opgerekt met een dilatator, en het ziekenhuis schrijft daarover: "Het dilateren en spoelen van de vagina zal levenslangs moeten gebeuren." De patiënte wordt door de operatie definitief onvruchtbaar. Als mogelijke complicaties noemt het ziekenhuis onder meer een gaatje in de endeldarm, een vernauwing van de uitgang van de plasbuis, nabloeding, wondinfectie en het afsterven van huid. Voor correcties achteraf bestaat een aparte procedure.

Eén getal is geen conclusie

De les is niet dat het onderzoek niet deugt; het is juist zorgvuldig in het benoemen van de eigen grenzen. De les is dat een cijfer pas betekenis krijgt met de vraag erbij, de respons erbij en de rest van de tabel erbij. Wie 54 procent presenteert als gelukzaligheid en de 69 procent met klachten weglaat, vertelt de helft van het verhaal aan mensen die op basis daarvan een onomkeerbare beslissing nemen. Hetzelfde mechanisme beschreven we eerder bij het hormoononderzoek van Amsterdam UMC, in wat Amsterdam UMC niet vertelt over jongeren die hormonen blijven gebruiken.

Bronnen

Vallinga M.S. e.a., Long-term satisfaction after gender-affirming laparoscopic sigmoid vaginoplasty in transgender women: a comparison with penile inversion vaginoplasty, The Journal of Sexual Medicine 23(7), 2026. academic.oup.com

International Society for Sexual Medicine, Satisfaction and Sexual Health of Transgender Women Following Gender-Affirming Surgery, samenvatting van Kitic e.a., The Journal of Sexual Medicine 22(3), 2025. issm.info

Amsterdam UMC, patiënteninformatie Vaginaplastiek. amsterdamumc.nl

Genderpropaganda.nl, 54 procent gelukzaligheid: hoe media en klinieken een medische misleiding in stand houden, 2 augustus 2026. genderpropaganda.nl

Veelgestelde vragen

Waarom klopt het cijfer van 54 procent tevredenheid niet zomaar?

In het langetermijnonderzoek van Amsterdam UMC staat 54,3 procent voor het aandeel transvrouwen dat vond dat het resultaat veel of volledig aan de verwachtingen voldeed. Dat is geen tevredenheidscijfer. De respons bedroeg 48 en 60 procent en zwaar gecompliceerde gevallen mochten niet meedoen, waardoor de tevredenheid volgens de onderzoekers zelf waarschijnlijk is overschat.

Welke uitkomsten uit hetzelfde onderzoek horen naast dit cijfer te staan?

In beide onderzochte groepen meldde 69 procent genitale klachten, onder meer over uiterlijk, plassen, pijn en het gebruik van de vagina. In elke groep wilde 37 procent een aanvullende operatie. De onderzoekers noemen de tevredenheid zelf matig, en het dilateren en spoelen van de vagina moet volgens Amsterdam UMC levenslang gebeuren.

Hoe betrouwbaar zijn tevredenheidscijfers na een vaginaplastiek?

Beperkt. De Amsterdamse studie is een eenmalige meting in één centrum, met mogelijke vertekening door zelfselectie van deelneemsters. Een van de gebruikte vragenlijsten is ontwikkeld voor vrouwen zonder transitie en bij transvrouwen niet gevalideerd; dezelfde kanttekening geldt voor het Franse onderzoek uit 2025, waarin 54 procent onder de drempel voor mogelijke seksuele disfunctie scoorde.